Kampen1854.nl op Facebook
b_544_544_16777215_00_images_foto_Marieke.jpeg
Uitgeloot voor de studie geneeskunde besloot ik in 1997, eind oktober! op een woensdagavond om een jaartje theologie te gaan studeren. Ik had dat jaar al gauw door dat geneeskunde studeren in België niets voor mij was. Met mijn 'calvinistische instelling' moest ik wel iets 'zinnigs' gaan doen dat jaar. Het gebeurde allemaal direct de volgende dag, op donderdag: ik kon direct naar de ThUK komen om me in te schrijven, een kamer aan de Prinsenstraat - tegenover de koffiekamer van de ThUK - een oude koelkast gekregen van decaan Gerrit Douma, Christa Bos die altijd alles verder wel regelde, en 's avonds mijn eerste college van Akke van der Kooi over de Geest.

Sindsdien heeft theologie en Kampen mij nooit meer losgelaten. In Kampen werd in allerlei opzichten het verschil gemaakt en kon je zelf ook het verschil maken. Ik heb heel erg genoten van de colleges en het studentenleven daar. Mooie jaren gehad als student-assistent voor het "Zeitschrift für dialektische Theologie" bij Gerrit Neven en de Barth-Tagungen die ik mocht organiseren. En als lid van universiteitsraad en moderamen me heel erg ingezet voor het behoud van Kampen bij het eerste dreigende vertrek van de ThUK naar Amsterdam.

Juist omdat theologie in Kampen niet alleen 'studeerkamerwijsheid' was en het maatschappelijk debat bij de theologische disciplines werd betrokken, bleef ook het meer praktische denken, ten behoeve van het lichamelijke welzijn van de mens, mij trekken.

Daarom in 2001 toch maar weer mee geloot voor de studie geneeskunde, niet om te stoppen met theologie, maar om iets meer inzicht in de prachtige combinatie van lichaam en geest te krijgen. Beide studies waren mogelijk te combineren dankzij de flexibele instelling van de ThUK als universiteit die veroorzaakt werd door de korte lijnen en de 'warme band' tussen docenten en studenten. Bij twee tentamens tegelijk, kon er in Kampen altijd wat geregeld worden. Ik herinner me een prachtig tentamen Kerkgeschiedenis met Auke Jelsma wandelend langs de IJssel.

Ik ben nu 3,5 jaar huisarts in Zwolle en sta op het punt om kleinschaliger te gaan werken en praktijkhouder te worden in Blokzijl. Het huisartsenvak zet mij met beide benen in de alledaagse realiteit van mensen en ik heb dagelijks veel aan mijn theologische achtergrond door 'gevoel en taal voor zingeving'.

Ik sta als huisarts met mijn theologisch 'Kamper' taalveld, en als gelovige, bijvoorbeeld anders in de palliatieve terminale zorg. Mooi is het om bij een stervende zowel het lichamelijke lijden te kunnen verzachten als ook het vaak broodnodige gesprek over zingeving en 'losse eindjes' in iemands leven op te kunnen pakken. Vaak doen zowel het gesprek over zingevingsvragen, als de morfine het lijden verlichten. Ook bij meer 'oppervlakkigere' zaken zet de combinatie mij met beide benen op de grond. Enerzijds hoor ik tijdens het voorgaan in verschillende PKN-kerken, wat ik regelmatig doe, hoe moeilijk het vaak gaat met associaties en het sluiten van kerkgebouwen, iets wat ik mij ook goed kan voorstellen. Anderzijds is de realiteit dat huisartsen uit de regio Zwolle mij vorige week tijdens een studiecongres vroegen wat PKN precies is... Ik heb regelmatig wat uit te leggen, zowel aan mijn collega huisartsen als aan gemeenteleden voor wie het 'samengaan' en broodnodige kerkelijke verandering erg moeilijk valt.

Marieke Reinders-de Haan