Kampen1854.nl op Facebook
KAMPEN 1854 wil de herinnering bewaren aan de Theologische Universiteit te Kampen en de invloed die van haar is uitgegaan in stad, land en wereldwijd, gedurende meer dan 150 jaar.
marijn.jpg
Nog geregeld kom ik in Kampen. Omdat ik predikant geworden ben in het nabijgelegen Vollenhove. Maar de lege universiteitsgebouwen in Kampen laten niets meer zien van de warmte die ik daar eens vond, en die in mijn gedachten nooit is verdwenen. Prachtige herinneringen heb ik aan het wonen aan het Muntplein en aan het studeren in de bibliotheek waar je je dagenlang kon ingraven. Aan de koffiekamer met haar koffiebar, roodgeruite bekertjes en grote ronde tafel. Aan de collegezalen waar we elke donderdagavond tot laat college hadden. Maar meer nog dan de plekken zijn de mensen me bijgebleven. De hoogleraren, docenten en studenten met wie we samen opleefden, leerden, deelden. En ook tennisten en feestjes vierden.

Kampen was een groeiplaats, waar je echt kon studeren, en je denkwereld vergroten. Waar de wereld soms aangenaam ver weg leek, maar toch dichtbij was. De theologie die er gedoceerd werd was maatschappelijk betrokken en kerkelijk ge├źngageerd. Hoe bijzonder dat was heb ik later nog vaak ervaren in de ontmoeting met PThU studenten van andere opleidingslocaties.

Ik kwam in Kampen wonen en studeren na een jaar Nijmeegs studentenleven. Ik wist van een grote studentenstad en universiteit, en kon de persoonlijke aandacht en betrokkenheid van de ThUk des te meer waarderen. Het paste weliswaar niet bij iedereen, maar voor mij was het de mooiste studieplek die er bestond. En er gebeurde meer dan studeren. In assistentschappen droegen veel studenten bij aan onderzoek of ondersteuning van de universiteit. Ik heb voor de afdeling Communicatie gewerkt en de bibliotheek. Ik maakte deel uit van sollicitatie-adviescommissies en organiseerde Masterclasses. Het laat zien hoezeer er samen werd gewerkt door medewerkers en studenten. Het samen opleven in een kleine, hechte gemeenschap was mooi. Het bracht soms ook de nodige uitdagingen met zich mee. Maar eenmaal wonend in de pastorie in een dorpsgemeenschap zie ik ook verrassend veel parallellen met het gemeenteleven. Ik denk dat ik daar door het leven in Kampen best goed op ben voorbereid.

De verhuizing uit Kampen naar Amsterdam en Groningen heb ik nog op de valreep meegemaakt. Ik was afgestudeerd en werkzaam in de Protestantse Gemeente Steenwijk, maar bleef nog even in dienst van de PThU. De verhuizing bracht tenslotte veel extra werk met zich mee. De nieuwe opleidingen en opleidingslocaties zagen er goed uit, en de studentenaantallen veelbelovend. Toch is de PThU op die plekken nooit meer echt 'mijn' universiteit geworden. Die is met de verhuizing in Kampen achter gebleven. Of eigenlijk moet ik zeggen, die is in mij en in de andere Kamper theologiestudenten, verdergegaan. Want hoe vaak heb ik niet predikanten 'in den lande' ontmoet en bij hen dezelfde binnenkant geproefd. Er zijn in Kampen mensen gevormd in een theologisch profiel dat zich laat onderscheiden van andere opleidingsplekken. Predikanten die tussen de mensen staan, en die heel natuurlijk de verbinding leggen tussen kerk en theologie. In al die mensen is Kampen nog springlevend.

Marijn Rohaan, gemeentepredikant Mariakerk Vollenhove